Adam Zygmunt KANTOREK - (ur. 03.04.1907, zm. 08.08.1979)

Adam Zygmunt Kantorek urodził się 3 kwietnia 1907 roku w Ożydowie, powiat Złoczów w województwie lwowskim. W roku 1912 rodzice przenieśli się do Chyrowa. Edukację rozpoczął w szkole podstawowej w Chyrowie w roku 1913. Nauka trwała krótko, bo w roku 1914 wybuchła wojna. Rodzina Kantorków została ewakuowana do Tyrolu, gdzie przebywała dwa lata. W roku 1916 powrócili do Chyrowa  i tam Adam ukończył  czwartą klasę szkoły podstawowej oraz zdał  pomyślnie egzamin do gimnazjum. Od roku 1919 przebywał w Krościenku, gdzie uczył  się prywatnie. Egzamin kończący edukację na poziomie gimnazjalnym zdał w Samborze. Od roku 1923 zamieszkał ponownie w Chyrowie, skąd dojeżdżał  do Sambora, gdzie w roku 1927 zdał  egzamin dojrzałości. Przez rok udzielał  korepetycji, po czym w roku 1928 zapisał się na Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, gdzie  studiował  na Wydziale Prawa. W następnym roku przeniósł się na Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie  i tam podjął studia na Wydziale Matematyczno Przyrodniczym, kierunek - matematyka. W roku 1934 uzyskał absolutorium. W roku 1936 podjął pracę jako nauczyciel matematyki w Prywatnym Gimnazjum w Radziechowie. 14 czerwca 1937r., po przedstawieniu pracy magisterskiej „O nowszych  własnościach funkcji Blaire’a”  uzyskał stopień magistra w zakresie matematyki. W Radziechowie pracował do końca roku szkolnego 1938/39. 31 sierpnia 1939 roku porucznik Adam Kantorek został powołany do czynnej służby wojskowej. Stacjonował w Toporowie, pełniąc funkcję dowódcy odcinka zaopatrzeniowego. Po klęsce wrześniowej i wkroczeniu na tereny wschodnie armii rosyjskiej powrócił do Radziechowa, gdzie otrzymał posadę kierownika pedagogicznego (zawped) w polskiej szkole średniej, pełniąc jednocześnie obowiązki członka zarządu spółdzielni handlowej. Po wkroczeniu armii niemieckiej, w czerwcu 1941 roku do 1 listopada pracował  przy wyrębie lasu, starając się równocześnie o zezwolenie na otwarcie polskiej spółdzielni handlowej i polskiej szkoły handlowej. Starania zostały uwieńczone sukcesem i w lutym 1942 takie zezwolenia uzyskał, pełniąc funkcję kierownika tych instytucji i prowadząc jednocześnie tajne nauczanie. Trwało to do wkroczenia wojsk rosyjskich w maju 1944 roku. Uchodząc przed Rosjanami, wyjechał  do Rymanowa, gdzie zastał go koniec wojny. 1 września 1945 roku podjął  pracę jako nauczyciel matematyki w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Kopernika w Krośnie, a następnie 31 sierpnia 1946 roku został  przeniesiony na stanowisko dyrektora Państwowego Liceum Ogólnokształcącego w Rymanowie. 22 marca 1947 roku złożył  obowiązkową przysięgę służbową:
„Przysięgam Panu Bogu Wszechmogącemu, że w wykonywaniu swoich obowiązków służbowych, szczególnie w zakresie wychowania i nauczania powierzonej mi młodzieży, przyczyniać się będę ze wszystkich sił do ugruntowania wolności, niepodległości i potęgi Rzeczypospolitej Polskiej, której zawsze służyć  będę. Wszystkich obywateli kraju w równym mając zachowaniu, przepisów prawa strzec będę pilnie, obowiązki swego stanowiska spełniać gorliwie i sumiennie, polecenia mych przełożonych wykonywać dokładnie, a tajemnicy urzędowej dochowam. Tak mi Panie Boże dopomóż”. W czasach stalinowskich niemożliwe było jednak pełnienie  funkcji kierowniczej, nie będąc członkiem partii. W marcu 1948 roku wstąpił do PPR. 31 lipca 1952 roku decyzją władz oświatowych został przeniesiony na stanowisko dyrektora Szkoły Ogólnokształcącej stopnia Podstawowego i Licealnego TPD w Stalowej Woli. Swoją funkcje pełnił  11 lat. Pierwszego sierpnia 1961 roku  powołano go  na stanowisko nauczyciela Liceum Pielęgniarskiego w Stalowej Woli i powierzono mu obowiązki dyrektora tej szkoły. Jednocześnie był dyrektorem LO. 27 lutego 1963 roku, do Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie skierował prośbę o odwołanie go ze  stanowiska  dyrektora Szkoły Ogólnokształcącej i pozostawienie na stanowisku nauczyciela. Prośba ta została pozytywnie rozpatrzona. Od tej pory pełnił jedynie funkcję dyrektora Liceum Medycznego, skąd  odszedł na emeryturę w 1972roku.W Liceum Ogólnokształcącym pracował jeszcze w niepełnym wymiarze godzin do 1975 roku. Zmarł 8 sierpnia 1979 roku i jest pochowany na cmentarzu komunalnym w Stalowej Woli.