Pogrzeb katolicki ...

  

Godzinę przed ceremonią pogrzebową żałobnicy wyciągają trumnę z chłodni i wystawiają na katafalk. Możliwe jest wystąpienie białego nalotu (szronu) na trumnie spowodowanego różnicą temperatur (0 stopni C - 20 stopni C), jest to zjawisko normalne które powinno ustąpić w niedługim czasie w zależności od temperatury otoczenia. Trumna jest zamknięta i obowiązuje zakaz jej otwierania (rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 07.12.2001 w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi (Dz.U. Nr. 153, poz. 1783). Można przywieźć wieńce, wiązanki, poświęcić czas na modlitwy oraz ostatnie pożegnanie, ustalić między innymi członkami rodziny lub znajomymi kto i gdzie ma w trakcie pogrzebu przenosić i układać wieńce i wiązanki, jest to bardzo ważny i istotny element niezbędny do prawidłowego przebiegu ceremonii pogrzebowej.
Na umówioną godzinę do kaplicy pogrzebowej przychodzi kapłan i rozpoczyna obrzędy liturgiczne. Po ok. 5 minutach następuje wyprowadzenie osoby zmarłej do Kaplicy Kościoła Trójcy Przenajświętszej:

• organista wykonuje antyfonę: Wieczny odpoczynek oraz Psalm: Zmiłuj się nade mną Boże;
• do kaplicy wchodzi ekipa pogrzebowa, aby przenieść trumnę. Rodzina i pozostali proszeni są o wcześniejsze zabranie wieńców i wiązanek, by ułatwić obsłudze przeniesienie trumny;
• następuje przeniesienie trumny do kaplicy kościoła Trójcy Przenajświętszej.

• do kaplicy wchodzi ekipa pogrzebowa, aby przenieść trumnę. Rodzina i pozostali proszeni są o wcześniejsze zabranie wieńców i wiązanek by ułatwić przeniesienie trumny;
• formuje się procesja - na początku krzyż (niesie osoba z ekipy pogrzebowej lub kościelny), następnie kapłan, osoby z wieńcami, karawan, Rodzina i pozostali. Wieńce można także położyć na karawanie. Tempo konduktu żałobnego narzucane przez osobę przewodniczącą uroczystości pogrzebowej (kapłan lub mistrz ceremonii)

• po słowach kapłana "Prochem jesteś i w proch się obrócisz, ale Pan cię wskrzeszy w dniu ostatecznym. Żyj w pokoju." jest miejsce dla rodziny i krewnych na pożegnanie, przemówienia, podziękowanie zgromadzonym za udział we wspólnej modlitwie i pogrzebie i ewentualnie zaproszenie na stypę. Głos mają również przyjaciele oraz delegacje zakładów pracy. Wspomniane przemowy nie są ani obowiązkowe, ani niezbędne. Jeśli jednak stanowią wyraz autentycznego uczucia - żalu, wdzięczności czy nadziei - to nie powinno ich zabraknąć. Przemowę można zakończyć słowami: "Bóg z Tobą i z nami"; "Spotkamy się w dniu Zmartwychwstania"; "Spoczywaj w pokoju"; "Jezus Chrystus ten sam wczoraj, dziś i na wieki" - etc.;
• po słowach kapłana "Złożymy ciało naszego brata / siostry w grobie. Ponieważ Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy z umarłych i odnowi nasze śmiertelne ciała na podobieństwo swojego ciała uwielbionego, ufamy, że wskrzesi ciało naszego bata / siostry, gdy przyjdzie w chwale." przystępują do pracy grabarze;
• na spuszczaną trumnę sypiemy po garści ziemi. Niektórzy wrzucają kwiaty do grobu, pozostali czekają, by złożyć je na wierzchu. W trakcie tej czynności śpiewana jest pieśń Witaj Królowo, Matko miłosierdzia.